[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Kiedy przybyliśmy do Konstantynopola, Belizariusz odważnie stawił się przed cesarzową i poprosił o wymierzenie sprawiedliwości mojej pani Antoninie, opowiadając jej wszystko, co się zdarzyło.Lecz cesarzowa wpadła w furię jak tygrysica i rozkazała mu natychmiast pogodzić się z żoną.Odparł:- Póki mój chrzestny syn, Teodozjusz, żyje, niemoż liwe jest jakiekolwiek pojednanie, bowiem pani Antonina jest przezeń oczarowana i zachowywała się wobec mnie w sposób występny.Teodora usiłowała złamać jego pewność siebie:-Przypuszczam, że nigdy przez całe życie nie zła-małeś wiary Antoninie?-Z pewnością mnie o to nie oskarżała? - spytał Belizariusz.Teodora była prawdziwą kobietą w swym postępowaniu i nie powzięła żadnej konkretnej akcji przeciwko Belizariuszowi.Lecz nie mogła powstrzymać się od zranienia go w osobach jego najbliższych przyjaciół, oskarżając ich o prawdziwe, lecz zapomniane przestępstwa, które były zanotowane w księgach na tego rodzaju przypadek.Niektórych skazano na wygnanie, innych wsadzono do więzienia.Z Focjuszem było gorzej.Teodora posłała za nim do Cylicji i aresztowała go za oszustwo, krzywoprzysięstwo i kradzież, a mimo swej konsularnej rangi został w jej obecności rozebra-ny do naga, wychłostany i torturowany, póki się nie przyznał do kłamstwa i nie powiedział, gdzie ukrył Teodozjusza.Jeśli chodzi o senatora, wspólnika Focjusza, cesarzowa skonfiskowała mu cały majątek i zamknęła nieszczęśnika w ciemnej stajni w podziemiach, gdzie poddano go dziwnemu traktowaniu.Był przywiązany do żłobu na krótkim kantarze, ze skrępowanymi do ty-łu rękami.Tu stał jak osioł, nie mogąc się poruszyć ani położyć, lecz jadł, spał i załatwiał wszystkie inne potrzeby na stojąco.Zastosowano tę nadzwyczajną torturę nie tylko ze względu na moją panią: Teodora żywiła zadawnioną urazę do tego człowieka, który ongiś, jeszcze w dniach klubowych, obraził ją i nazwałoślicą na dwóch nogach.Po kilku miesiącach takiego stajennego życia zwariował i zaczął ryczeć głośno.Wtedy gowypuściła, lecz prawie zaraz potem umarł.Focjusz byłzamknięty w rogu tej samej stajni, choć oszczędzono mu żłobu i kantara.Tutaj mogę opowiedzieć jego dzieje do końca.Dwa razy, przy sekretnej pomocy Justyniana, który zawsze uważał go za użytecznego agenta, Focjusz uciekał z tego więzienia i korzystał z azylu miejskiego; za każdym razem Teodora z pogwałceniem prawa azylu chwytała go i sprowadzała z powrotem do stajni.Po raz trzeci uciekł prosto do Jerozolimy, gdzie przyjął śluby zakonne i uniknął dalszej zemsty.Agenci Teodory sprowadzili Teodozjusza z Cylicji pod koniec listopada.Teodora nie od razu oznajmiła mojej pani o jego przybyciu, lecz powiedziała do niej wesoło pod koniec najbliższej audiencji:- Moja najdroższa pani Antonino, wpadła mi w rę-ce wspaniała perła i chciałabym zasięgnąć twojej opini.Może pójdziesz ze mną i ją ocenisz?W pokoju, do którego ją wprowadziła, znajdowałsię Teodozjusz, który wcale nie wyglądał gorzej po tych wszystkich awanturach, i bawił się na sofie jednym z pałacowych kotów.Moja biedna pani nie mogła wymówić słowa.Nie wierzyła dotychczas, że był bezpieczny w Cylicji, jak Focjusz powiedział.Teodora zostawiła ich samych, obiecawszy wpierw, że w rekompensacie za cierpienia i kalumnie, jakimi go obrzucano, Teodozjusz otrzyma awans na generała, i zaprosiła go, by ze względów bezpieczeństwa mieszkał w jej skrzydle pałacu.Tak więc zakończył się ów zły rok, a Belizariusz i moja pani nie pojednali się.Wczesną wiosną roku następnego, a był to rok pań-ski 542, król perski znowu przekroczył naszą granicę, tym razem z największą armią, jaką dotychczas udało mu się zebrać - prawie z dwustu tysiącami ludzi.W je-go wojskach znajdowało się kilka dywizji białych Hu-nów, których Justynian bezskutecznie próbował skło-nić przekupstwem do wojny przeciwko Persom.Sły-sząc o powodzeniu wyprawy syryjskiej w ubiegłym roku, na ochotnika przyłączyli się do Khosrou mając nadzieję na duże łupy.Khosrou znowu wybrał drogę południową wzdłuż prawego brzegu Eufratu.Jednak, uświadamiając sobie, że już do czysta wycisnął Syrię z jej srebra i złota, zdecydował się nie marnować tu czasu, lecz pomaszerować do Palestyny.Teraz, gdy Antiochia została zniszczona, Jerozolima była niewątpliwie najbogatszym miastem Wschodu.Świątynie błyszczą tu od skarbów, a pielgrzymki wzbogaciły mieszkańców, zarówno Żydów, jak i chrześcijan, w sposób bajeczny.Po odwołaniu Belizariusza ze Wschodu dowództwo powierzono Boucesowi.Lecz Bouces zamknął się w fortecy Hierapolis z małą swą armią i bał się nawet wysłać zwiadowców na rozpoznanie marszu króla perskiego.Napisał do Justyniana domagając się posił-ków w ilości przynajmniej pięćdziesięciu tysięcy ludzi, chociaż wiedział doskonale, że aby zebrać taką armię, Justynian musiałby ogołocić centralne prowincje ze wszystkich garnizonów - tylko co wysłano do Itali wielką ekspedycję, składającą się ze wszystkich możliwych rezerw regularnych wojsk.Justynian wezwał Belizariusza i powiedział: -Najwierniejszy i najświetniejszy generale, przeba-czamy ci wszelkie zło, jakie nam wyrządziłeś w przeszłości, i pamiętamy jedynie twoje zasługi.Zbierz wszystkich ludzi, jakimi dysponujesz, i natychmiast ruszaj do Syri , by bronić naszego świętego miasta Jerozolimy przed tym pogańskim królem, który, jak nas informuje nasz generał Bouces, chwalił się, że je zdobę-dzie przed Wielkanocą.Jeśli to uczynisz, pokochamy cię jeszcze więcej.Belizariusz był zbyt pełnym szacunku poddanym, by sprzeczać się ze swym cesarzem, iż nigdy nie zrobiłmu nic złego, i przełknął jego wyrzuty.Wyznawał po-gląd, że póki człowiek postępuje sprawiedliwie i wedle swego sumienia, takie obelgi nie mogą mu szkodzić.Istnieje chrześcijańskie powiedzonko, że przebaczenie wrogowi i płacenie mu dobrem za złe wygląda zupełnie tak, jak by ktoś rzucał rozpalone węgle na czyjąś głowę.Włosy Justyniana były stale opalone żarem bezprzykładnych służb Belizariusza.Paradoksal-ne: gdyby przez jakiś mały bunt, jakieś kaprysy obra-żonej duszy, jakąś małą porażkę Belizariusz zrównałsię z innymi generałami Justyniana i stał się kandydatem do przebaczenia, wszystko byłoby dobrze [ Pobierz całość w formacie PDF ]