[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.Jocelyn Durels, moja sekretarka, chichotała nerwowo.Loren Muse się zarumieniła.Nawet prokurator stanowy Joan Thurston miała na ustach uśmiech, który mówił mi, jak wyglądała po swoim pierwszym pocałunku w siódmej klasie.Większość ludzi powiedziałaby, że to magia stanowiska.Ja jednak znałem Dave'a, zanim je objął.Jego urząd tylko wzmocnił, a nie stworzył ten efekt.Powitaliśmy się mocnym uściskiem.Zauważyłem, że ostatnio faceci często to robią – obejmują się na powitanie.Podobało mi się to, ten prawdziwie ludzki kontakt.Nie mam wielu prawdziwych przyjaciół, dlatego ci, których mam, są dla mnie ogromnie ważni.Są starannie dobrani i kocham ich wszystkich.–Nie chcemy tu tylu osób – szepnął mi do ucha.Odsunęliśmy się od siebie.Uśmiechał się, ale zrozumiałem wiadomość.Odprawiłem moje panie.Joan Thurston została.Znałem ją bardzo dobrze.Biuro prokuratora stanowego znajdowało się niedaleko.Staraliśmy się współpracować i pomagać sobie wzajemnie.Zakresy naszego działania pokrywały się – Essex County ma wysoką przestępczość – ale ją interesowały tylko duże sprawy.Obecnie to głównie terroryzm i korupcja.Kiedy jej biuro natrafiało na inne przestępstwa, przekazywało je nam.Gdy tylko za Jocelyn i Muse zamknęły się drzwi, z twarzy Dave'a znikł uśmiech.Usiedliśmy przy stole konferencyjnym.Ja po jednej.Oni po drugiej.–Źle? – Zapytałem.–Bardzo.Wyciągnąłem ręce i palcami dałem im znak, żeby zaczynali.Dave spojrzał na Joan Thurston.Odkaszlnęła.–Kiedy tu siedzimy, moi detektywi wchodzą do biura instytucji zwanej JaneCare.Mają nakaz.Zabierzemy księgi i pliki.Miałam nadzieję zrobić to po cichu, ale media już o tym wiedziały.Puls mi przyspieszył.–To jakieś bzdury.Nie odezwali się.–To Jenrette.Wywiera na mnie presję, żebym odpuścił jego synowi.–Wiemy – rzekł Dave.–I co?Spojrzał na Thurston.–To nie sprawia, że zarzuty są nieprawdziwe.–O czym, do diabła, mówisz?–Detektywi Jenrette'a dostali się tam, gdzie my nie moglibyśmy się dostać.Znaleźli nieprawidłowości.Zawiadomili o nich jednego z moich najlepszych ludzi.Ten szukał dalej.Próbowaliśmy robić to po cichu.Wiemy, jak takie zarzuty mogą wpłynąć na działalność organizacji charytatywnej.Nie podobał mi się kierunek, w jakim zmierzała ta rozmowa.–Znaleźliście coś?–Twój szwagier podbierał pieniądze z kasy.–Bob? Niemożliwe.–Wziął co najmniej sto tysięcy.–Na co?Wręczyła mi dwie kartki papieru.Przebiegłem po nich wzrokiem.–Twój szwagier buduje sobie basen, prawda?Nie odpowiedziałem.–Firma Marston Pools dostała pięćdziesiąt tysięcy w kilku ratach za usługi, które tu zostały zaksięgowane jako koszty rozbudowy.Czy budynek JaneCare został rozbudowany?Nie odpowiedziałem.–Kolejne trzydzieści tysięcy dostała firma Barry's Landscaping.Ten wydatek jest zaksięgowany jako upiększenie terenu.Nasze biuro zajmuje połowę bliźniaka w centrum Newark.Nie planowaliśmy żadnej rozbudowy ani upiększania terenu.Nie potrzebujemy więcej przestrzeni.Koncentrujemy się na zdobywaniu funduszy na kuracje i leki.To nasz główny cel.Widziałem zbyt wiele nadużyć w fundacjach charytatywnych, w których koszty zbierania funduszów znacznie przekraczają sumy oddawane na zbożne cele.Rozmawiałem o tym z Bobem.Podzielał moje poglądy.Zrobiło mi się niedobrze.–Nie możemy robić wyjątków – powiedział Dave.– Wiesz.–Wiem – odparłem.–Nawet gdybyśmy chcieli wyciszyć tę sprawę ze względu na naszą przyjaźń, nie moglibyśmy tego zrobić.Ktoś zawiadomił już o tym media.Joan zaraz będzie miała konferencję prasową.–Zamierzacie go aresztować?–Tak.–Kiedy?Spojrzała na Dave'a.–Już został zatrzymany.Zgarnęliśmy go godzinę temu.Pomyślałem o Grecie.I o Madison.Bob okradał fundację charytatywną mojej żony, żeby zbudować sobie cholerny basen.–Oszczędziliście mu wstydu widowiskowego aresztowania?–Nie.Za jakieś dziesięć minut postawią mu zarzuty.Przyszedłem tu jako przyjaciel, ale obaj uzgodniliśmy, że będziemy zwalczali takie nadużycia.Nie mogę robić wyjątków.Kiwnąłem głową.Uzgodniliśmy.Nie wiedziałem, co o tym myśleć.Dave wstał.Joan Thurston również.–Załatw mu dobrego obrońcę, Cope.Myślę, że to będzie paskudna sprawa.Włączyłem telewizor i obejrzałem aresztowanie Boba.Nie, nie pokazano tego na żywo w CNN czy Fox, ale w News 12 z New Jersey, naszym lokalnym całodobowym kanale informacyjnym.Była to transmisja.Zdjęcia będą we wszystkich dużych gazetach, takich jak „Star-Ledger" i „Bergen Records".Może pokażą coś w lokalnych wiadomościach głównych stacji telewizyjnych, chociaż raczej w to wątpiłem.Reportaż trwał kilka sekund.Bob był skuty.Nie pochylił głowy.Jak wielu innych, wyglądał na oszołomionego i dziecinnie zdziwionego.Było mi niedobrze.Zadzwoniłem do Grety na telefon domowy i komórkę.Nie odebrała.Zostawiłem wiadomość na obu automatycznych sekretarkach.Muse siedziała przez cały ten czas w moim gabinecie.Kiedy telewizja zajęła się czymś innym, powiedziała:–Parszywa sprawa.–Tak.–Powinieneś poprosić Flaira, żeby go reprezentował.–Konflikt interesów.–Dlaczego? Z powodu obecnej sprawy?–Tak.–Nie widzę związku.Nie są ze sobą powiązane.–To ojciec jego klienta, E.J.Jenrette, rozpoczął to śledztwo.–Ach tak [ Pobierz całość w formacie PDF ]