[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.De scalpel in haar been bezorgde haar brandende pijn in haar spier.Je moet hier weg.Concentreer je.Ze boog haar knieën.De pijn in haar dijbeen werd nog heviger.Haar handen reikten uit alle macht naar de scalpel.Ze kon er net niet bij.Ze trok haar knieën op in de richting van haar maag.Godzijdank waren haar spieren getraind door al het hardlopen.Ook al trilde haar rechterdijbeen hevig, ze was toch sterk genoeg om haar benen op hun plaats te houden terwijl haar handen tastend langs haar dij gingen.Bloed warmde haar vingertoppen.Ze kwam in de buurt.Een gedempte kreet haalde haar uit haar concentratie.Het was een wanhopige, boze kreet.Haar vingers begonnen te beven.Anna Keane was de strijd aan het verliezen.Paniek balde zich samen in Kates buik.Ze moest vreselijk nodig plassen.Shit, shit, shit.Ze herhaalde het in gedachten.Anna Keane begon te smeken.‘Nee.Alsjeblieft, Craig.Nee.’Kate kneep haar ogen stijf dicht en herhaalde haar mantra, probeerde zich af te sluiten voor Anna’s smeekbeden.Haar vingers grabbelden naar het heft van de scalpel.Ze greep het vast en trok er hard aan.In eerste instantie gaf het niet mee, maar toen gleed het uit haar been met een raar zuigend geluid, alsof haar vlees de bron van haar ellende niet wilde loslaten.Bloed gutste over haar hand.Warm, krachtig.Ze negeerde het slappe gevoel dat zich in haar dijbeen vastzette en draaide zich op haar zij.Haar hoofd gonsde.Concentreer je.Kijk naar de vlek op de grond.Het duurde even voordat ze zich realiseerde dat het haar eigen bloed was waar ze naar lag te kijken.Ze boog haar ellebogen en bracht haar vastgebonden polsen op ooghoogte.Behoedzaam nam ze het heft van de scalpel in haar mond en klemde het tussen haar tanden, vlak boven het lemmet.Toen mikte ze met de punt van de scalpel op de knoop van het slangetje waarmee haar polsen aan elkaar waren gebonden.De knoop zwom door haar blikveld.Zweet liep van haar voorhoofd in haar ogen.Verdomme.Ze ramde de punt van de scalpel in de knoop.Er verscheen een scheurtje in het rubber.Yes!Ze bewoog haar hoofd naar voor en naar achter.Duizeligheid vertraagde haar bewegingen terwijl ze de knoop doorsneed.Zweet gutste over haar ijskoude wangen.In de aangrenzende kamer vielen nog meer dozen op de grond.Anna Keane verdedigde zichzelf met hand en tand.De strijd kon echter niet oneindig blijven duren.Het slangetje knapte.Kate zette haar handen op de metalen tafel en duwde zichzelf overeind.Vlekken dansten door haar blikveld.Ze voelde dat ze dreigde om te vallen.Niet omvallen.Niet omvallen.Niet omvallen.De vlekken begonnen weg te trekken.Voorzichtig reikte ze omlaag naar haar enkels.Er waren maar een paar seconden voor nodig om het slangetje daar door te snijden.In die paar seconden werd het doodstil.Geen dozen meer die op de grond kletterden.Geen lichamen die ergens tegenaan botsten.De stilte was zenuwslopend.Wat gebeurde er in de andere kamer?Toen hoorde ze het: ademen, hijgend en gejaagd, aan de andere kant van de muur.De winnaar.Nu zou Craig Peters naar haar op zoek gaan.Hoofdstuk 53Vrijdag 18 mei, 19.38Randall kneep zijn ogen dicht.Denk na.Waar zou ze kunnen zijn?Ze kon wel overal zijn.Hij pakte de telefoon op haar bureau en belde de bewaking.‘Verbind me door met de politie.’Zodra de verbinding met de centrale van het politiebureau tot stand was gekomen, zei hij: ‘Ik moet rechercheur Drake spreken.Het is dringend.’Hij stond achter haar bureau te wachten totdat Ethan Drake aan de lijn zou komen.Hij had nooit gedacht dat hij zich ooit nog eens in deze positie zou bevinden.Dat hij Ethan Drake om hulp zou moeten vragen.De man die zijn oudste vriend achter de tralies had gezet.Hij vroeg zich af wat Kate en deze man uit elkaar had gedreven.Wat het ook was, hij hoopte dat de oordeelskracht van de rechercheur er niet nadelig door beïnvloed zou worden.‘Rechercheur Drake.’‘Met Randall Barrett.’ Hij deed zijn uiterste best om zijn stem kalm te houden.‘Ja?’ De stem van de rechercheur was vijandig.Randall had niet anders verwacht.‘Kate is verdwenen.’ Zijn woorden hadden het gewenste effect.De vijandigheid was op slag verdwenen en maakte plaats voor waakzaamheid [ Pobierz całość w formacie PDF ]