[ Pobierz całość w formacie PDF ]
.11.Obie rewolucje stały się możliwe do zrealizowania tylko dlatego, że uprzednio zdemoralizowano siły zbrojne, pod pretekstem ich „demokratyzacji”.Ta „demokratyzacja”, na poziomie oficerskim, została przeprowadzona przez tajne stowarzyszenia kierowane przez masonerię; na poziomie żołnierskim działały ,jaczejki” komunistyczne w Rosji, a jakobińskie we Francji.W obu rewolucjach, po zniszczeniu tradycyjnych sił zbrojnych, wiernych ojczyźnie, krajowi i monarchii, powstaje wojsko rewolucyjne, czyli służące wyłącznie rewolucji światowej.We Francji to nowe wojsko służy tylko rewolucji francuskiej, rozumianej jako rewolucja światowa; podobnie w Rosji nowe wojsko, Armia Czerwona, służy rewolucji bolszewickiej także pojętej jako rewolucja światowa.We Francji sytuacja taka utrzymuje się prawie aż do wojny francus-ko-pruskiej (1871), kiedy to francuskie siły zbrojne nie walczą już w obronie „Komuny”, lecz w obronie Francji.W Rosji zasadnicza zmiana następuje dopiero w czasie II wojny światowej, kiedy to sam Stalin nawołuje do obrony Rosji, a sprawa światowej rewolucji zostaje przemilczana.12.Obie rewolucje charakteryzuje potworne okrucieństwo wobec człowieka; cierpienia ludzkie nic ich nie obchodzą; rozdziela się małżonków, rozprasza rodziny, zsyła się niewinnych ludzi do obozów koncentracyjnych lub przymusowej pracy, aresztuje się bez usprawiedliwienia prawnego, torturuje, dręczy, zabija, rozstrzeliwuje masowo.Dla chorych brak szpitali i właściwej opieki, wielu ludzi zostaje pozbawionych pracy i zarobku, tysiące i miliony biednych bezdomnych sierot cierpi głód, niedostatek, a przede wszystkim brakuje im opieki i czułości rodziców.Te ^koszta społeczne” są przeraźliwe i niemożliwe do opisania.Pod tym właśnie względem rewolucja bolszewicka jest dokładną kopią rewolucji francuskiej (kopiuje francuskie obozy koncentracyjne i pracy przymusowej, francuską policję polityczną i terrorystyczną, nawet la Vendee i in.- za wyjątkiem gilotyny, którą zastępuje strzelaniem w tył głowy).13.Obie rewolucje cechuje istny szał niszczenia wszystkiego.We Francji było to powodem szczególnej dyktatury, nazwanej bonapartyzmem.Wezwano generała Bonaparte, aby położył kres szaleństwu niszczenia.Napoleon Bonaparte nie ograniczył się tylko do zaprowadzenia ładu, ale także zaczął budować nowe społeczeństwo, niestety, jednak na zasadach i ideach głoszonych przez rewolucję francuską, kodyfikując uchwalone przez nią prawa i w ten sposób utwierdzając jej zdobycze.Jego wiernym naśladowcą był Stalin, który, chociaż przerwał proces niszczenia wariackiej ,,rewolucji permanan-tnej”, jednocześnie rozpoczął budowę nowego społeczeństwa „socjalistycznego”, opartego na zasadach obu rewolucji: francuskiej i bolszewickiej.W obu przypadkach nie ma powrotu do poprzedniego ustroju; przeszłość zostaje przekreślona, a „zdobycze” rewolucji utwierdzone.Trocki, obserwując dyktatorskie rządy Stalina, nazywa je słusznie „bonapartyzmem” i w swej trylogii, opisując rządy Stalina, rozróżnia trzy okresy, którym odpowiadają trzy tytuły trylogii: okres pierwszy to jRewolucja przekształcona, okres drugi to Rewolucja zdradzona i okres trzeci to Zbrodnie Stalina.Myliłby się jednak ten kto by przypuszczał, że w Zbrodniach Stalina Trocki opisuje ohydne stalinowskie morderstwa.Oczywiście jest tam sporo i na ten temat, ale dla Trockiego największą „zbrodnią Stalina” jest to, że przerwał on proces „rewolucji permamentnej”, czyli szał niszczenia wszystkiego.Największą zaś zbrodnią Stalina jest - według Trockiego - to że Stalin, zamiast kontynuować światową rewolucję komunistyczną, czyli die Weltrevolution, kontynuuje rewolucję październikową (1917), czyli der Weltoktober.Trockizm i leninizm to światowa rewolucja komunistyczna (die \Veltrevolution), a stalinizm to przede wszystkim (lecz nie tylko) rewolucja październikowa (1917), czyli die Oktober-revolution, pojęta jednak jako der Weltoktober, a więc światowa rewolucja październikowa.Nie chodzi tu o nazwy, lecz o to, czy rozprzestrzenia się na całym świecie rewolucję światową, rozpoczętą przez rewolucję francuską, czy też rozpowszechnia się rewolucję październikową, czyli bolszewicko-rosyjską wersję tejże rewolucji światowej (die Weltrevolution).Nadto, kiedy Trocki zarzuca Stalinowi zdradę (w książce Rewolucja zdradzona), chodzi mu przede wszystkim o to, żc zamiast oddać rewolucję bolszewicką na usługi rewolucji światowej, posługuje się nią dla interesów ZSRR, czyli Rosji sowieckiej.14.Obie rewolucje kończą się chwilowo bonapartyzmem, później następuje okres „demokracji totalitarnej”, czyli rousseauniany, opartej na woli ogólnej, czyli na despotyzmie „większości”, chociaż, oczywiście, istnieją duże różnice między sytuacją we Francji i w Rosji.Nadto, rewolucja bolszewicka weszła w etap „socjalistyczny” trochę za prędko.15.Obie rewolucje utknęły na etapach demokratycznym i socjalistycznym.Etap demokratyczny we Francji dopuszcza wielość partii politycznych, a w Rosji do niedawna (1990) istniał system jednopartyjny, zwany demokracją ludową, zakładający, że jedyna partia, „partia komunistyczna”, reprezentuje cały „lud”, czyli wszystkich mieszkańców.W rzeczywistości nigdy tak nie było, gdyż partia komunistyczna reprezentowała tylko część komunistów; były wśród nich różne orientacje: leniniści, trockiści, stalinowcy, maoiści itd.Etap socjalistyczny w dziedzinie gospodarczej charakteryzuje się tym, że państwo jest jedynym przedsiębiorcą.We Francji ideał ten trudny jest do urzeczywistnienia.Częste zmiany polityczne zależne od wyborów, kiedy nic zawsze wygrywają socjaliści i dochodzi do władzy tzw.prawica (co ratuje gospodarkę tego kraju), bronią instytucji własności prywatnej i wolności pracy, takie w zakresie organizowania prywatnych przedsiębiorstw.W Rosji natomiast ,,socjalizm” został wprowadzony natychmiast po rewolucji (1917).Wobec spowodowanej przez to katastrofy gospodarczej, Lenin zgodził się na tzw.NEP, czyli nową ekonomię polityczną, a więc powrót do ,,ekonomii rynku”.Po paru latach Stalin znowu przywrócił „socjalizm”, czyli upaństwowienie wszystkich przedsiębiorstw, a nawet rolnictwa, co spowodowało przeraźliwy głód i śmierć około 9 milionów ludności wiejskiej [ Pobierz całość w formacie PDF ]